Ψηφιακός Νάρκισσος


indexΗ καλή λογοτεχνία είναι αυτή που σ’ εγκλωβίζει στα σπλάγχνα της αφού την έχεις διαβάσει. Η καλή λογοτεχνία δεν είναι μεταμοντέρνα, σουρεαλιστική, ρεαλιστική, παράλογη ή λογική. Η καλή λογοτεχνία είναι καλή λογοτεχνία. Φρέσκια, ζωντανή και χειμαρρώδης, ανεξάρτητα από το περίβλημα του ύφους. Τέτοιο είναι το είδος της λογοτεχνίας στον «Ψηφιακό Νάρκισσο» του Γιώργου Λαμπράκου.
Και στα δεκατρία διηγήματα ο Γιώργος Λαμπράκος διαχέει τη γλωσσική ποικιλία, τη λεκτική επιδεξιότητα, την ευφάνταστη πρωτοτυπία και τη λεπτεπίλεπτη σαρκαστική προσέγγιση. Σε κάποια από αυτά, τα στοιχεία που συνιστούν τη συγγραφική του ταυτότητα, κορυφώνονται και βρίσκουν την πλήρη έκφρασή τους.
Προσωπικά, όταν ολοκληρώνω ένα έργο, είτε πρόκειται για διήγημα, είτε για νουβέλα, είτε για μυθιστόρημα, θέτω το ολέθριο ερώτημα στον εαυτό μου: «Γιατί το έγραψες;» και όταν δεν ανταπεξέρχομαι άμεσα στις απαιτήσεις του ερωτήματος συναισθάνομαι ότι, όσο και αν το εξωραΐσω (το έργο) προσπαθώντας να δικαιολογήσω τον χρόνο συγγραφής του, ποτέ δεν θα είναι άξιο να διαβαστεί. Στην περίπτωση του Λαμπράκου, από διήγημα σε διήγημα, προέκυπταν αβίαστα οι απαντήσεις στη βασανιστική ερώτηση: «Γιατί γράφτηκαν αυτές οι ιστορίες».
Όλα τα διηγήματα διαπνέονται από την υπαρξιακή διελκυστίνδα ανάμεσα στον τεχνολογικό άνθρωπο που εφευρίσκει, που ερευνά, που παράγει επιστημονικά κατασκευάσματα και στον άνθρωπο που έλκεται από τις εσώτερες τεχνολογικές διεργασίες, τις ανεξιχνίαστες, αυτές που ξεβράζουν ποίηση και μουσικότητα. Ο νέος αυτός άνθρωπος, ο homo sapiens sapiens psiphiacus, ή συντομευμένα ο homo psiphiacus, εγκύπτει στις νέες διαδικτυακές μορφές επικοινωνίας, τις χρησιμοποιεί και τις αξιοποιεί, έρχεται σ’ επαφή με εικονικά πρόσωπα, ερωτοτροπεί μαζί τους, κάποτε καταλήγει και στο σεξ, ανταλλάσσει απόψεις, και άλλοτε στέκει απόμακρος σαν ψηφιακός Νάρκισσος.
Η ικανότητα ενός συγγραφέα έγκειται στη δημιουργία ερωτημάτων και όχι στην παράθεση απαντήσεων. Ο Λαμπράκος γεννοβολά ερωτήσεις. Δεν μας κανακεύει μ’ έτοιμες απαντήσεις που όλοι κυοφορούμε μέσα μας.
Δεν θ’ αναφέρω τα διηγήματα που ξεχώρισα γιατί αυτό εμπίπτει στην υποκειμενική θεώρηση. Άλλωστε η μαγεία του βιβλίου είναι ότι όλα τα διηγήματα αποτελούν μια αδιάσπαστη ενότητα και μοιάζουν σαν το κάθε ένα από αυτά να εξυπηρετεί έναν τελικό σκοπό που δεν είναι άλλος από το να γράφεις προσέχοντας τις απομιμήσεις, εκδιώκοντας τον Νάρκισσο από μέσα σου.
Και κάτι τελευταίο. Στον ψηφιακό κόσμο του Λαμπράκου όλα είναι πραγματικά. Πολύ πραγματικά. Περισσότερο πραγματικά από την πραγματικότητα.

Advertisements

Ετικέτες: , , , ,

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ

περιοδικό ποίησης και άλλων αμαρτημάτων

sterianizali.wordpress.com/

καΤά Λάθος σΤεριανός. καΤά πάθος ζαΛισμένος.

Aikaterini Tempeli

"Σε έναν τρελό κόσμο μόνο οι τρελοί είναι λογικοί"

Άτυπη Λέσχη Νέων Λογοτεχνών

συνεργατικό λογοτεχνικό ιστολόγιο

Αναγνωστική αδεία

ένα μπλογκ για τη λογοτεχνία

ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΞΕΡΟ ΨΩΜΙ

Ένα ιστολόγιο για τα βιβλία

αγριμολογος

Στράτος Φουντούλης, το blog του Τέλους των Ψευδαισθήσεων

Lifestyle Science

Personal Development and Happiness

bookaroo.gr

ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΙΚΤΥΟ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ - ΓΡΑΦΗΣ

Αρέσει σε %d bloggers: