Ζήτω


indexΜέσα από το Ζήτω του Μάριου Ποντίκα αναδεικνύονται: η οξυδέρκεια του συγγραφέα, ο ευαίσθητος συγχρονισμός του με τα προβλήματα ή τις κρίσεις των καιρών μας και η ευελιξία του στη διαχείριση του λόγου. Πίσω από το αλληγορικό παραπέτασμα που, κατά κόρον χρησιμοποιεί ο Ποντίκας, πίσω από τις εξωπραγματικές εικόνες που συχνά επικαλείται, νυχτοπερπατεί η κριτική του ματιά, μεταμφιεσμένη με το λογοτεχνικό μανδύα.
Φρέσκος στοχαστής, αποφεύγει τον εύκολο τρόπο, αυτόν της αφοριστικής διακήρυξης, ντύνει τις σκέψεις του πότε με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες και πότε με γλαφυρές περιγραφές, αποκαλύπτει στον αναγνώστη στενότατα μονοπάτια και όχι πλατιές λεωφόρους για ν’ αδράξουν την αλήθεια του, τ’ απότοκα της, εντελώς προσωπικής του, θεώρησης των πραγμάτων και του κόσμου. Είναι φανερό πως δεν τον ενδιαφέρει να διατυπώσει στεγνά τις δικές του θέσεις, αλλά να τις μεταλαμπαδεύσει βιωματικά, μέσα από τις σκηνοθετικά και αριστοτεχνικά δομημένες, ιστορίες του.
Άλλοτε υιοθετεί φρενήρη ρυθμό, με σύμμαχο το λεξικό του οπλοστάσιο, μοιάζει να γράφει χωρίς ν’ αναπνέει, σαν ταχυβόλο που σκορπάει εικόνες και άλλοτε επιβραδύνει, οι σύντομες προτάσεις ανακτούν την πρωτοκαθεδρία, οι αλλεπάλληλες τελείες συνδράμουν στον σκοπό του. Η μαγεία της αντίθεσης από έναν εξαιρετικό μάστορα του λόγου που ξέρει πότε πρέπει να τρέξει και πότε να επιβάλει βραδύτερο ρυθμό.
Γνωρίζει εξαρχής τι θέλει να πει, πού και πώς, πρέπει να μας οδηγήσει. Εξαπλώνει το καταστρωμένο σχέδιο σαν μην πρόκειται για τέτοιο, σαν να είναι κάτι που εξυφαίνεται ακριβώς την ώρα που το διαβάζουμε, και μας αιφνιδιάζει όταν στο τέλος της καθεμιάς ιστορίας διαπιστώνουμε ότι από την πρώτη λέξη δεν κάναμε τίποτε άλλο παρά να ακολουθούμε τα χνάρια ενός προδιαγεγραμμένου σκοπού.
Πίσω από τις ωμές περιγραφές υποκρύπτεται μια λεπτή αισθητική, με προεξάρχουσα αποστολή της να ευαισθητοποιήσει, και σε καμία περίπτωση να προκαλέσει απέχθεια ή να τρομάξει. Άλλωστε και στις πιο φρικαλέες παραγράφους του Έντκαρ Άλαν Πόε δεν απουσιάζει το ποιητικό υπόβαθρο.
Ακμαίος, διαυγής, εκτεταμένα παρατηρητικός. Προσωπικότητα που αντλεί από το ελάχιστο και το μετουσιώνει σε μέγιστη καλλιέπεια. Σεμνός και αυτοσαρκαστικός. Τολμηρός και ανοικτίρμων απέναντι στο εύκολο. Οι λέξεις στον Μάριο Ποντίκα έχουν τη σειρά που πρέπει, την ώρα που τους πρέπει. Συγγραφέας που δημιουργεί από το τίποτα, που βυθίζει το βλέμμα του στα –φαινομενικά– απαρατήρητα, για να δημιουργήσει τα μικρά, μεγάλα του διαμάντια.
Τα, ελαφρώς μεταχειρισμένα διηγήματά του, μας εισάγουν στον ολοκαίνουργιο κόσμο του πνεύματός του.
Όποιος το πιστεύει…

(Το βιβλίο του Μάριου Ποντίκα Ζήτω κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Γαβριηλίδης», http://www.gavrielidesbooks.gr/)

 

Advertisements

Ετικέτες: , , , ,

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ

περιοδικό ποίησης και άλλων αμαρτημάτων

sterianizali.wordpress.com/

καΤά Λάθος σΤεριανός. καΤά πάθος ζαΛισμένος.

Aikaterini Tempeli

"Σε έναν τρελό κόσμο μόνο οι τρελοί είναι λογικοί"

Άτυπη Λέσχη Νέων Λογοτεχνών

συνεργατικό λογοτεχνικό ιστολόγιο

Αναγνωστική αδεία

ένα μπλογκ για τη λογοτεχνία

ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΞΕΡΟ ΨΩΜΙ

Ένα ιστολόγιο για τα βιβλία

αγριμολογος

Στράτος Φουντούλης, το blog των χαμένων αισθήσεων

Lifestyle Science

Personal Development and Happiness

bookaroo.gr

ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΙΚΤΥΟ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ - ΓΡΑΦΗΣ

Αρέσει σε %d bloggers: