Τελευταίο μάθημα


imagesΣήμερα δίνω το τελευταίο μου μάθημα για το πτυχίο. Δέκα ολόκληρα χρόνια πέρασα σε τούτα τα έδρανα περιστοιχισμένη από τοίχους που δεν θυμάμαι να βάφτηκαν ποτέ. Μέσα στις πολυάριθμες και κακοσυντηρημένες αμφιθεατρικές αίθουσες άφησα άπειρους στεναγμούς βαρετής ακρόασης να αραχνιάσουν στους σοβάδες δίχως κανένα πειθαρχικό αντίκτυπο. Αυτές οι σκέψεις περιτριγυρίζουν το μυαλό μου την ώρα που θα έπρεπε αδιάσπαστο να προσηλωθεί στις εύστοχες απαντήσεις του τελευταίου, επιτέλους, διαγωνίσματος. Πόσο μάλλον που υπάρχει και αρνητική βαθμολόγηση σε ερωτήσεις πολλαπλών επιλογών!!!

Προσπερνώ το άγχος έχοντας κατά νου την απολυτήρια τελετή. Αναρωτήσου, λέω στον εαυτό μου, έχεις ήδη περάσει 55 μαθήματα κι αυτό είναι το τελευταίο. Τι μπορεί να πάει στραβά; Εκεί όμως πετάγεται από τα υπόγεια του μυαλού μου ένας διαβολάκος ανασφάλειας και μου θυμίζει με τσιριχτές κραυγές πως στο συγκεκριμένο μάθημα έχω αποτύχει παταγωδώς στο παρελθόν και μάλιστα αρκετές φορές. Παλεύω να τον διώξω. Πιάνω το στυλό γερά κι αρχίζω να γράφω ονοματεπώνυμο, όνομα πατρός, αριθμό μητρώου, τμήμα και εξάμηνο (εκεί τα βρίσκω λίγο σκούρα κι αρχίζω να μετράω). Αυτός δε σταματάει με τίποτα τις αποθαρρυντικές του προσπάθειες.

  Σκάσε πια! του λέω φωναχτά.

  Ησυχία παρακαλώ, ακούγεται η φωνή ενός εκ των επιβλεπόντων.

  Εξαφανίσου, επιμένω εγώ.

  Οι απορίες σας δεσποινίς όταν έρθει ο καθηγητής, αποκρίνεται η ίδια φωνή.

Η φωνασκούσα ανασφάλεια δεν έχει σταματημό.

– Θα κοπείς και πάλι. Θα κοπείς. Του χρόνου πάλι.

– Άντε και γαμήσου, μου ξαναφεύγει.

– Δεσποινίς συμβαίνει κάτι; πετάγεται κι ο επιβλέπων.

– Ναι, του λέω, θα ήθελα να πάω στην τουαλέτα. Μπορώ; Ελπίζοντας ότι έτσι θα ανασκουμπώσω την αυτοπεποίθησή μου.

– Φυσικά και μπορείτε, αρκεί να παραδώσετε το γραπτό σας.

Σκέφτομαι το παράλογο του διλήμματος που μου θέτει κι ο εκνευρισμός κορυφώνεται. Ή θα κατουρήσω ή θα κοπώ. Διαλέγω και παίρνω. Πάντως άδειασμα της ουροδόχου κύστεως και βαθμός από πέντε και πάνω είναι πράγματα που δεν φαίνονται να συμβιβάζονται σε τούτη τη ζωή.

  Μπορείτε να με συνοδεύσετε αν αμφιβάλλετε για το απόλυτο της ανάγκης μου.

  Όχι, απαγορεύεται.

  Μα, θα είστε απ’ έξω. Μπορείτε να με χρονομετρήσετε. Μία μέση διάρκεια ούρησης είναι γύρω στα σαράντα δευτερόλεπτα. Άλλωστε, τι να αντιγράψω; «ΠΑΟ, Θρησκεία, Θύρα 13», ή μήπως φοβάστε πως αυτή είναι η απάντηση σε κάποιο από τα ερωτήματα της εξέτασης.

  Λοιπόν, δεσποινίς, για να μην ενοχλούμε τους υπόλοιπους, διαβασμένους, συμφοιτητές σας περιμένετε ωσότου έλθει ο καθηγητής σας και ζητήστε από αυτόν την άδεια.

  Ωραία, λοιπόν, ας πούμε ότι αντέχω ως τότε και ο καθηγητής επικαλεστεί το πρωτόκολλο; Τότε τι πρέπει να κάνω; Να καταθέσω άμεσα αίτημα στην πρυτανεία;

  Η ειρωνεία θα καταλήξει εις βάρος σας. Συγκεντρωθείτε στο γραπτό σας, παρακαλώ.

Ομολογώ πως ντράπηκα λιγάκι καθώς αυτή η σύντομη ανταλλαγή λόγων –μόνο έτσι μπορώ να την χαρακτηρίσω γιατί επιχειρηματολογικά τουλάχιστον δεν θα μπορούσε να στοιχειοθετήσει διάλογο- προκάλεσε παλιρροϊκά κύματα γέλιου στην αίθουσα που χτυπούσαν με δύναμη πάνω στον πίνακα διδασκαλίας.

Επιχείρησα να συγκεντρώσω την ενέργειά μου στα ερωτήματα του προς εξέτασιν μαθήματος. Στα πρώτα πέντε λεπτά επικράτησε ένα θάμπωμα που δυσκόλευε την ανάγνωση των γραμμάτων. Θολούρα απερίγραπτη που διόγκωνε το άγχος μου για την επιτυχή έκβαση της εξέτασης. Ύστερα, αργά, έγιναν όλα πιο στρογγυλά, πιο στέρεα, πιο καθαρά. Μεμιάς αράδιασα τις απαντήσεις στα πρώτα πέντε θεωρητικά θέματα κι άρχισα να καταπιάνομαι με τις υπόλοιπες τρεις ασκήσεις, τις καθοριστικές για την επιτυχία μου. Στην πρώτη τα βρήκα σκούρα και αφήνοντάς την ανολοκλήρωτη καταπιάστηκα με την δεύτερη. Εκεί πάνω πανικοβλήθηκα γιατί δεν μου βγαίναν τ’ αποτελέσματα. Όταν παράτησα κι αυτή εναποθέτοντας τις ελπίδες μου στην τρίτη και τελευταία άσκηση, η ανάγκη της ούρησης είχε γίνει πλέον κάτι παραπάνω από επιτακτική.

-Εεε, Κύριε, λέω στον επιβλέποντα.

-Τι είναι πάλι δεσποινίς; μου απαντά.

-Με την υπόθεσή μου τι θα γίνει; Θα έρθει ο κύριος καθηγητής για να του ζητήσω την άδεια να πάω στην τουαλέτα;

-Τι να σας πω; Κανονικά θα έπρεπε να είχε έρθει, απάντησε με απολογητικό ύφος.

-Μήπως θα έπρεπε να τον παρακάμψουμε γιατί επείγομαι;

-Αυτό να το ξεχάσετε.

-Μόνο ένας τρόπος υπάρχει για να γίνει αυτό.

-Μπα και ποιος είναι αυτός;

-Μα να πάψει να υφίσταται η αιτία.

-Κάντε λίγο υπομονή ακόμη, όπου να ’ναι θα εμφανιστεί.

Τι να κάνω κι εγώ; Είπα να κάνω λίγο ακόμη υπομονή. Πάντως αυτός ο σύντομος διάλογος με τον επιβλέποντα σαν να καταλάγιασε την ανάγκη μου και ρίχτηκα με τα μούτρα στην άσκηση. Και, ω Θεέ μου, μονομιάς ερχόντουσαν πεντακάθαρα και στην καίρια στιγμή όλα τα απαραίτητα τυπολόγια. Πρόσθετα, αφαιρούσα, διαιρούσα με αδιάκοπη ταχύτητα και δίχως καλά καλά να το καταλάβω έφτασα στην τελευταία εξίσωση. Αντικατέστησα τους αγνώστους και είχα μέσα μου την απόλυτη πεποίθηση πως κατέληξα στο σωστό αποτέλεσμα. Ξαφνικά, όλα σκοτείνιασαν γύρω μου, και με μια καυτή, υγρή αίσθηση ανάμεσα στα σκέλια μου οραματίστηκα τον εαυτό μου με την τήβεννο της αποφοίτησης. Πρώτη φορά αισθάνθηκα στην ζωή μου τόσο λυτρωμένη, τόσο απελευθερωμένη. Και αυτό οφείλεται σ’ ένα κατούρημα που καταπιέστηκε όσο λίγα, πριν τελικά ανοίξουν αστραπιαία οι κρουνοί της απελευθέρωσής του.

Κάπως έτσι, απ’ ότι θυμάμαι τόσα χρόνια μετά, πέρασα το τελευταίο μου μάθημα και στέφθηκα πτυχιούχος εν μέσω γενικής θυμηδίας στο κατάμεστο συνεδριακό αμφιθέατρο της σχολής μου.

Advertisements

Ετικέτες: , , ,

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ

περιοδικό ποίησης και άλλων αμαρτημάτων

sterianizali.wordpress.com/

καΤά Λάθος σΤεριανός. καΤά πάθος ζαΛισμένος.

Aikaterini Tempeli

"Σε έναν τρελό κόσμο μόνο οι τρελοί είναι λογικοί"

Άτυπη Λέσχη Νέων Λογοτεχνών

συνεργατικό λογοτεχνικό ιστολόγιο

Αναγνωστική αδεία

ένα μπλογκ για τη λογοτεχνία

ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΞΕΡΟ ΨΩΜΙ

Ένα ιστολόγιο για τα βιβλία

αγριμολογος

Στράτος Φουντούλης, το blog των χαμένων αισθήσεων

Lifestyle Science

Personal Development and Happiness

bookaroo.gr

ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΙΚΤΥΟ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ - ΓΡΑΦΗΣ

Αρέσει σε %d bloggers: