Κάτω από τη φωτιά η μουσική


ΝΙΚΟΣ 2Στην οδό Ουίλσον, στη γωνία που τελειώνει με τον
αριθμό 16, στέκεται εδώ και χρόνια, σαν άθαφτο
απομεινάρι μιας άλλης εποχής, ένας σκουριασμέ-
νος, αν και μεγαλοπρεπής, άφωτος λυχνοστάτης.
Στέκεται εκεί δίπλα σε μια τσιμεντένια κι άχαρη
κολόνα της ΔΕΗ, αντιστεκόμενος στις σύγχρονες
μορφές ηλεκτροδότησης και στις αναμορφώσεις
που υπέστη η περιοχή. Μελαγχολικός, με την από
καιρό άβαφη θωριά του, περιμένει τον επόμενο
διαβάτη που θα σταθεί κάτω από το ονειρικό φως
του, να σκεπάσει τις μοναχικές του σκέψεις, να
γλυκάνει την ασυντρόφευτη καρδιά του. Φως δεν
έχει, μα εκείνος, εγκλωβισμένος στη δική του
εποχή, αυταπατάται και περιμένει. Περιμένει και
περιμένει μέχρι να ξηλωθεί.
Αυτές είναι οι ιστορίες του…

Advertisements

Ετικέτες: , , , ,

3 responses to “Κάτω από τη φωτιά η μουσική”

  1. Giannis Karageorgos says :

    Ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί. Κάθε διήγημα και μια ξεχωριστή ιστορία, όπου με ιδιαίτερη τεχνική και οξυδέρκεια οι ήρωες περνάνε από το στραγγιστήρι της πένας σου Νίκο. Κατορθώνεις να τραβήξεις την προσοχή του αναγνώστη, ώστε να προσηλωθεί σε κάθε λέξη, σε κάθε παράγραφο του βιβλίου σου. Άρτιο από όλες τις πλευρές. Γραφή, φαντασία και διεισδυτικότητα έχουν την τιμητική τους. Σύγχρονη γραφή, η οποία έχει άρωμα ελλήνων συγγραφέων της γενιάς του τριάντα και εμπεριέχει ένα συνονθύλευμα χαρακτηριστικών που φανερώνει καλλιέργεια – ένα καθόλου τυχαίο υπόβαθρο. Πάνω από όλα όμως, διακρίνω μια ξεχωριστή ταυτότητα γραφής, μια υφολογική αυτονομία-μοναδικότητα.

    Μπράβο, Νίκο!

  2. Rodoula Zochiou says :

    Δεν κατέχει απλώς μια θέση στη βιβλιοθήκη μου μα, έχει επίσης -και κυρίως!- κατακτήσει μία καθημερινή και αναπόσπαστη σχέση με την προσωπική μου τσάντα!! Είναι το απαραίτητο συνοδευτικό μου στις μετακινήσεις μου, με αμάξι ή μη, γιατί πάντα υπάρχει ή βρίσκεται ο χρόνος για μία ακόμη ματιά! Ποτέ δεν είναι αρκετή μια ανάγνωση, θέλω πάντα περισσότερο! Αυτοί οι ήρωές σου, Νίκο, μου έγιναν φίλοι πια, αναγνωρίζω τα συναισθήματά τους, τα αποδέχομαι, τα κατανοώ και επίσης, τα δικαιολογώ, συχνά…Ένας ένας, ο καθένας μέσα στην υπέροχη ιδιαιτερότητά του μα και όλοι μαζί, στο σύνολο αυτού του εξαιρετικά – και τόσο ξεχωριστά- δομημένου βιβλίου, με κέρδισαν, με έμαθαν να τους αγαπώ και τώρα πια, το ομολογώ με απέραντη ευχαρίστηση κι εκτίμηση για το σπουδαίο ταλέντο σου, είναι το «φυλαχτό» μου, όπως είναι το φυλαχτό μας, οι καλοί μας φίλοι…Σας εύχομαι μόνο τα καλύτερα!

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ

περιοδικό ποίησης και άλλων αμαρτημάτων

sterianizali.wordpress.com/

καΤά Λάθος σΤεριανός. καΤά πάθος ζαΛισμένος.

Aikaterini Tempeli

"Σε έναν τρελό κόσμο μόνο οι τρελοί είναι λογικοί"

Άτυπη Λέσχη Νέων Λογοτεχνών

συνεργατικό λογοτεχνικό ιστολόγιο

Αναγνωστική αδεία

ένα μπλογκ για τη λογοτεχνία

ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΞΕΡΟ ΨΩΜΙ

Ένα ιστολόγιο για τα βιβλία

αγριμολογος

Στράτος Φουντούλης, το blog των χαμένων αισθήσεων

Lifestyle Science

Personal Development and Happiness

bookaroo.gr

ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΙΚΤΥΟ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ - ΓΡΑΦΗΣ

Αρέσει σε %d bloggers: